در صورت تصادف چه کاری انجام دهیم؟درگیر شدن در یک تصادف رانندگی می تواند یک تجربه استرس زا و گیج کننده باشد. اما سوالی که در وهله اول به ذهن خطور می کند این است که در صورت تصادف چکار کنیم؟ همه ما می دانیم که حوادث اتفاق می افتد. چیزی که از همه چیز مهم تر است مبحث امنیت جان سرنشینان است. بنابراین خونسردی خود را حفظ نمایید. برای به حداقل رساندن استرس ناشی از تصادف مواردی را جهت رویارویی با این حادثه در نظر داشته باشید.چگونگی رویا رویی با تصادف رانندگیتصادف رانندگی ممکن است در هر شرایطی پیش بیاید. چیزی که مهم است نحوه مواجه شدن ما با این حادثه است. سعی نمایید مثلث های بازتابی یا سایر دستگاه های هشدار دهنده ایمنی را در صندوق عقب خود نگه دارید تا بتوانید هنگام تصادف ، ماشین خود را در کنار مسیر پارک کنید. به همراه داشتن گواهی نامه رانندگی، کارت ماشین و بیمه شخص ثالث الزامی است. بنابراین از همراه داشتن آنها غافل نشوید.اقدامات پس از تصادف رانندگیاگر درگیر تصادف رانندگی شدید ، بلافاصله اقدامات ایمنی را انجام داده و چراغ های خطر خود را روشن کنید. متوقف شدن در کنار جاده می تواند شما و دیگران را در معرض خطر حادثه دیگری قرار دهد. اگر انجام این کار بی خطر است و وسیله نقلیه قابل استفاده است ، در صورت لزوم آن را از جاده خارج کنید. اگر مثلث های بازتابی یا سایر دستگاه های ایمنی در وسیله نقلیه خود دارید ، از آنها برای هشدار دادن به سایر رانندگان که یک وسیله نقلیه متوقف شده در پیش است ، استفاده کنید. قبل از قرار دادن آنها در حاشیه جاده ، مواظب وسایل نقلیه پیش رو باشید. در صورت نیاز از دیگران کمک بگیرید. در صورت بروز جراحات ، آتش سوزی ، تصادف ضربه ای و یا هر موقعیتی که نیاز به کمک اضطراری دارد ، ادامه مطلب

امروزه با تبلیغات وسیعی که توسط شرکت های خودرو سازی، با شرایط به خصوص انجام می شود. بسیاری از افراد به خرید یکی از این خودرو ها رغبت پیدا می کنند. اما سوالی که برای هر خریدار خودرو ممکن است پیش بیاید این است که بهترین روش خرید خودرو چیست؟ در ادامه روش های خرید خودرو را به اختصار توضیح می دهیم. با ما همراه باشید. فروش اقساطی خودرو در مشهدفروش خودرو به صورت شخصیدر این روش صاحب خودرو به طور شخصی اقدام به فروش می کند. در این روش فروش، به دلیل ارتباط مستقیم خریدار و فروشنده و حذف عامل واسطه، هزینه های جانبی کمتری پرداخته می شود. در واقع خودرو به طور مستقیم به فروش می رسد. صاحب خودرو با روش هایی مانند نصب آگهی فروش پشت خودرو، فروش در بازار های محلی، از طریق نزدیکان یا انتشار آگهی فروش خودرو در شبکه های مجازی یا اپلیکیشن های فروش خودرو اقدام به فروش می کند.آگهی خودرو در مشهدفروش خودرو توسط شخص مورد اعتماداگر صاحب خودرو تخصص و آگاهی لازم در فروش خودرو نداشته باشد. یکی از راه های فروش، سپردن خودرو به شخص مورد اعتماد جهت آگهی کردن و فروش است. در این روش صاحب خودرو فقط جهت انتقال مالکیت خودرو حاضر می شود.فروش خودرو توسط نمایشگاه های ماشیناین روش فروش در سال های گذشته بیشتر مرسوم بود. در این روش صاحب خودرو، ماشین خود را نزد نمایشگاه هایی که مجاز به خرید و فروش خودرو هستند امانت می گذارد تا آن ها اقدام به فروش کنند. بیشتر کسانی از این روش استفاده می کنند که نمایشگاه آشنا و مورد اعتماد داشته باشند. به همین جهت زیاد مرسوم نیست. سایت اگهی خودرو در مشهد فروش خودرو از طریق شرکت های واسطهدر این روش فروش، شرکت ها و موسسات خصوصی به عنوان واسطه در امر فروش خودرو دخالت دارند. صاحب خودرو مادامه مطلب

حالا چرا ؟! آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ...؟ بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا...؟ نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی...؟ سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا...؟ عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست...؟ من که یک امروز مهمان توام فردا چرا...؟ نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم...؟ دیگر اکنون با جوانان نازکن با ما چرا...؟ وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار...؟ اینهمه غافل شدن از چون منی شیدا چرا...؟ شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود...؟ ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا...؟ ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت اینقدر با بخت خواب آلود من لالا چرا...؟ آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند... در شگفتم من نمی پاشد ز هم دنیا چرا...؟ در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین... خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا...؟ شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر... این سفر راه قیامت میروی تنها چرا...؟ استاد شهریار (حیدربابا) ادامه مطلب

چه میکنی؟ چه میکنی؟ درین پلید دخمه ها سیاهها ، کبودها بخارها و دودها ؟ ببین چه تیشه میزنی به ریشه ی جوانیت به عمر و زندگانیت به هستیت ، جوانیت تبه شدی و مردنی به گورکن سپردنی چه می کنی ؟ چه می کنی ؟ چه می کنم ؟ بیا ببین که چون یلان تهمتن چه سان نبرد می کنم اجاق این شراره را که سوزد و گدازدم چو آتش وجود خود خموش و سرد می کنم که بود و کیست دشمنم ؟ یگانه دشمن جهان هم آشکار ، هم نهان همان روان بی امان زمان ، زمان ، زمان ، زمان سپاه بیکران او دقیقه ها و لحظه ها غروب و بامدادها گذشته ها و یادها رفیقها و خویشها خراشها و ریشها سراب نوش و نیشها فریب شاید و اگر چو کاشهای کیشها بسا خسا به جای گل بسا پسا چو پیشها دروغهای دستها چو لافهای مستها به چشمها ، غبارها به کارها ، شکستها نویدها ، درودها نبودها و بودها سپاه پهلوان من به دخمه ها و دامها پیاله ها و جامها نگاهها ، سکوتها جویدن برو تها شرابها و دودها سیاهها ، کبودها بیا ببین ، بیا ببین چه سان نبرد می کنم شکفته های سبز را چگونه زرد می کنم مهدی اخوان ثالث ادامه مطلب

سید محمدحسین بهجت تبریزی (زاده ۱۲۸۵ - درگذشته ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (پیش از آن بهجت) شاعر ایرانی اهل تبریز بود که به زبانهای ترکی آذربایجانی و فارسی شعر سروده است. وی در تبریز بهدنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرةالشعرای همین شهر به خاک سپرده شد. ۲۷ شهریور را «روز شعر و ادب فارسی» نامگذاری کردهاند. وجه تسمیه این نام گذاری سالروز درگذشت شهریار است. زندگینامه شهریار در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز متولد شد. دوران کودکی را - به علت شیوع بیماری در شهر - در روستای اجدادی اش خشکناب واقع درشهرستان بستانآباد سپری کرد. پدرش «حاج میرآقا بهجت خشکنابی» نام داشت که در تبریز وکیل بود. پس از پایان سیکل (راهنمایی) در تبریز، در سال ۱۳۰۰ برای ادامه تحصیل از تبریز عازم تهران شد و در مدرسهٔ دارالفنون تا سال ۱۳۰۳ و پس از آن در رشتهٔ پزشکی ادامه تحصیل داد. حدود شش ماه پیش از گرفتن مدرک دکتری، بهعلت شکست عشقی و ناراحتی خیال و پیشآمدهای دیگر، ترک تحصیل کرد. پس از سفری چهارساله بهخراسان، برای کار در ادارهٔ ثبت اسناد مشهد و نیشابور، شهریار به تهران بازگشت. در سال ۱۳۱۳ که شهریار در خراسان بود، پدرش حاج میرآقا خشگنابی درگذشت. او به سال ۱۳۱۵ در بانک کشاورزی استخدام و پس از مدتی به تبریز منتقل شد. دانشگاه تبریز شهریار را یکی از پاسداران شعر و ادب میهن خواند و عنوان دکتری افتخاری دانشکدهٔ ادبیات و علوم انادامه مطلب

سلام ! ای ماه کج تاب !

تابان،

بر ویرانه های سفید و سیاه زندگی ام !

گل نرگس !

آیا هرگز

کوکویی شام یازده سر عائله خواهد شد؟

چه فکر شترانه ی ابلهانه ای !

من هیچ ندارم، آقا !

هیچ…

جز چند دانه سیگار،

همین صفحه و

این قلم دشتی افکار ابلهان…

تکیه بده !

به شانه هایم تکیه بده و گریه کن !

من نیز این چنین خواهم کرد…

حسین پناهی

با ترازوی کودک گرسنه
کنار خیابان سیری ام را وزن کنم!
ای کاش یک ماه نیز موظف بودیم
از اذان صبح تا غروب آفتاب
فقرا را سیر کنیم
نه اینکه گرسنگی و تشنگی کشیده
تا فقط رنج آنهارا درک نماییم !
آری هزاران بار افسوس
که دیریست وا مانده ایم در ظاهر دین؛
روزه داران هیچگاه حال گرسنگان را درک نخواهند کرد
زیرا به افطار اطمینان دارند

حسین پناهی

حسین پناهی دژکوه (زادهٔ ۱۳۳۵ (با محاسبه از روی DNA سال ۱۳۳۹) دژکوه – درگذشتهٔ ۱۳۸۳ تهران) شاعر، نویسنده، کارگردان و بازیگرایرانی بود. زندگی حسین پناهی در ۶ شهریور ۱۳۳۵ در روستای دژکوه واقع در حوالی شهر سوق از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد زاده شد. پس از اتمام تحصیل در بهبهان به توصیه و خواست پدر برای تحصیل به مدرسهٔ آیتالله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگیاش بازگشت. چند ماهی در کسوت روحانیت به مردم خدمت کرد تا اینکه زنی برای پرسش مسئلهای که برایش پیش آمده بود پیش حسین رفت و از حسین پرسید که فضلهٔ موشی داخل روغن محلی که حاصل چند ماه زحمت و تلاشم بود افتاده است، آیا روغن نجس است؟ حسین با وجود اینکه میدانست روغن نجس است (روغن محلی معمولاً در تابستان از حرارت دادن کره به دست میآید و در هوای آزاد و با توجه به گرم بودن هوا در تابستان روغن همیشه به صورت مایع است)، ولی این را هم میدانست که حاصل چند ماه تلاش این زن روستایی، خرج سه چهار ماه خانوادهاش را باید تأمین کند، به زن گفت نه همان فضله و مقداری از اطراف آن را دربیاورد و بریزد دور، روغن دیگر مشکلی ندارد. بعد از این اتفاق بود که حسین علیرغم فشارهای اطرافیان نتوانست تحمل کند که در کسوت روحانیت باقی بماند. این اقدام حسین به طرد وی از خانواده نیز منجر شد. حسادامه مطلب

  زندگـی ، فهم نفهمیدن هاستآسمان،نور،خدا،عشق،سعادت،   با ماست در نبندیم به نور!در نبندیم به آرامش پرمهر نسیمزندگی رسم پذیرایی از تقدیر استوزن خوشبختی من،وزن رضایتمندیست ! سهراب سپهری ادامه مطلب

بادی نیستمی نشینم لب حوضگردش ماهی ها روشنی من گل آبپاکی خوشه زیستمادرمریحان می چیندنان و ریحان و پنیر آسمانی بی ابر اطلسی هایی تررستگاری نزدیک لای گلهای حیاطنور در کاسه مس چه نوازش ها می ریزدنردبان از سر دیوار بلند صبح را روی زمین می آردپشت لبخندی پنهان هر چیزروزنی دارد دیوار زمان که از آن چهره من پیداستچیزهایی هستکه نمی دانممی دانم سبزه ای را بکنم خواهم مردمی روم بالا تا اوج من پر از بال و پرمراه می بینم در ظلمت من پر از فانوسممن پر از نورم و شنو پر از دار و درختپرم از راه از پل از رود از موجپرم از سایه برگی در آبچه درونم تنهاست سهراب سپهری ادامه مطلب

قدرنشناس ِ عزیزم، نیمه ی من نیستی قلبمی اما سزاوار تپیدن نیستی ! مادر این بوسه های چون مسیحایی ولی مرده خیلی زنده کردی، پاکدامن نیستی من غبارآلود ِهجرانم تو اما مدتی ست عهده دار ِ آن نگاه ِ لرزه افکن نیستی یک چراغ از چلچراغ آرزوهایت شکست بعد ِمن اندازه ی یک عشق، روشن نیستی! لاف آزادی زدی؛ حالا که رنگت کرده فصل از گزندِ بادهای هرزه ایمن نیستی! چون قیاسش می کنی با من، پس از من هرکسی هرچه گوید عاشقم،میگویی: اصلا نیستی! دست وقتی که تکان دادی عجب حالی شدم اندکی برگشتم و دیدم که با من نیستی کاظم بهمنی ادامه مطلب

سهراب سپهری (۱۵ مهر ۱۳۰۷ کاشان – ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹ تهران) شاعر، نویسنده و نقاش اهل ایران بود. او از مهمترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبانهای بسیاری ازجمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شدهاند. زندگی سهراب سپهری در ۱۵ مهرماه ۱۳۰۷ در کاشان به دنیا آمد.پدربزرگش میرزا نصرالله خان سپهری نخستین رئیس تلگرافخانه کاشان بود. پدرش «اسدالله» و مادرش «ماهجبین» نام داشتند که هر دو اهل هنر و شعر بودند. دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (شهید مدرّس فعلی) (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان گذراند و پس از فارغالتحصیلی در خرداد ۱۳۲۲ در دورهٔ دوسالهٔ دانشسرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد. در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و همزمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغالتحصیل شد و نشان درجه اول علمی را دریافت کرد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ شعر خود را با عنوان زندگی خوابها منتشر کرد. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ ادامه مطلب

جایی نرو....بچرخ فقط در مدار من ای ماه.... ای ستاره ی دنباله دار منباید جهان و نظم قدیمش عوض شود هر کار می کنم که تو باشی کنار من دادم عنان زندگی ام را به عشق تواز اختیار عقل گذشته است کار منچون سنگ کوچکی ته یک رودخانه اماین گونه است در غم تو روزگار منحالا بیا و مثل نسیمی عبور کناز گیسوان مضطرب بی قادامه مطلب

ای که اخمت به دلم ریخت غمِ عالم راخندهات میبَرَد از سینه دو عالم غم را برق لبهای تو یادآور شاتوت و شراب چشمهی اشک ِتو بیقدر کند زمزم را گاه از آن غنچه، فقط زخم زبان میریزی گاه با بوسه شفابخش کنی مرهم را بستهای غنچهی سرخی به شب گیسویت کردهای باز رها خرمن ابریشم را نرگست عربدهجوی و ادامه مطلب

شبیه یک غم ناخوانده می رسی از راه به سرسلامتی این دل سپید و سیاه که من غزل بزنم جای گل به گیسویم که من دوباره بیفتم به خاطرت به گناه تو اتفاق میفتی که من شروع شوم در آسمان نگاهت به گونه ی یک ماه یک استکان از این چای تازه دم کرده بنوش تا که نیفتاده از دهان چون آه کمی شتاب کن آخر زمان ما تنگ اادامه مطلب